زنجیر عشق

       من به اندازه ی یک آسمان دلم گرفته است.

می خواهم گریه کنم.می خواهم فریاد بزنم.کاش می توانستم خودم را از

خود بیچاره ام بگیرم.کاش می توانستم نباشم......بمیرم..........

کاش می توانستم خود را از این شب طولانی رویاها برهانم. کاش

می توانستم خاموش شوم و زبان فرو بندم ....فنا شوم .....محو شوم.....

من از این روزگار خسته شدم.از این لحظه هایی که حال مرا نمی فهمند

و کند می گذرند بیزارم..........من از تمام بایدهاوشاید ها متنفرم.

نوشته شده توسط یلدا در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت 17:36 موضوع | لینک ثابت

عزیزم.......

تو شب منی .روز و نیمروز من هستی...تو روز و روشتایی منی.

تو چشمه ی پاک و گرم خورشیدی.

تو ستاره ی سحری.آسمان آبی زندگی من هستی........

من با تو تکمیلم و بی تو هیچم. تو غرور منی....نیروی خستگی ناپذیر پاهای

منی...من با لمس دست های تو به زندگی باز می گردم و با اشک تو

در دریای غم ها غرق می شوم.

تو پرنده ی عشق منی.تو شیشه ی عمر منی....

نوشته شده توسط یلدا در شنبه بیست و یکم مهر 1386 ساعت 1:29 موضوع | لینک ثابت

         نگاه کن من چه بی پروا چه بی پروا   

           به مرز قصه های کهنه می تازم     

  نگاه کن من با چه سر سختی تو این سرما

          برای عشق یه فصل تازه می سازم  

       یه فصل پاک، یه فصل امن و بی وحشت

            برای تو که یه گلبرگ زود رنجی        

         یه فصل گرم و راحت زیر پوست من     

           برای تو که با ارزش ترین جنگی          

        نگاه کن من به عشق تو چه لیلا وار       

        تن یخ بسته ی پرواز و می بوسم         

       طلوع کن من حرارت از تو می گیرم         

      ظهور کن من شهامت از تو می گیرم      

       تو رو می بوسم ای پاکیزه عریان            

          تو را پاکیزه مثل مخمل قرآن               

        بیا از شیشه ی سخت و بلند عشق      

        مثل ارابه ی نور رد بشیم با هم            

       نگاه کن من چه شبنم وار چه شبنم وا ر 

       به استقبال دست های خزون می رم     

     هراسم نیست از این سرمای ویرانگر        

           برای تو من عاشقانه می میر م            

نوشته شده توسط یلدا در شنبه چهاردهم مهر 1386 ساعت 14:13 موضوع | لینک ثابت