زنجیر عشق

 

 

دستهایم تنهاست .دستهایم رابگیرو ازتنهایی برهان.من سکوت را

 

 

 

نمی خواهم .من تنها هستم تنهای تنها.همدمی می خواهم برای

 

 

بازگوکردن دردهای قلبم.

 

 

دستهایم به سوی تو دراز است.دستهایم راباخود ببر.هرجاکه میخواهی

 

 

ببر چون دستهایم مال توست.

 

 

راستی من زبان قناری را می فهمم.من اشک شمع را دیده ام.من آواز

 

 

غمگین درخت ساقه شکسته را شنیده ام.ناله ی یاسهای پرپرشده را

 

 

شنیده ام .

 

 

من باچشمان اشکبار به تو می نگرم،به توای صیاد دل دردمند من،به

 

 

تویی که تمام وجودت در انتظار سرمستی عشق روزرا به شب پیوند

 

 

می دهند .

 

 

من سردم است.اما آتش یاسهارا نمی خواهم.می شنوی؟ناله میکنند.

 

 

فریاد می زنند وکمک می خواهند .

 

 

میخواهم بروم...فرارکنم....بگریزم...از جبر تقدیر وسرنوشت شوم

 

 

خود بگریزم...من آواز قناری را نمی خواهم.من یاسهای کبودعاشق را

 

 

نمیخواهم.من مرگ شقایق رازیر پاهای پر ستم دیده ام.

 

 

من میترسم...ازجدایی....ازناکامی....از حسرت....من از شبهای تلخ

 

 

تنهایی میترسم.

 

                                    رهایم مکن

 

 

نوشته شده توسط یلدا در شنبه بیست و ششم آبان 1386 ساعت 18:38 موضوع | لینک ثابت

 

 

فنا میشوم...آیا گناهکارم...می ترسم...می ترسم از اینکه روزی عشق و

 

ناکامی با هم بیامیزند.چگونه به چشمهایت بنگرم و بگویم هنوز دوستت دارم

 

آیا باور خواهی کرد؟؟آیا مرا با همین که هستم خواهی پذیرفت؟؟

 

من چگونه بازیچه ی قلب خویش شدم؟؟چگونه اسیر شدم؟؟خدای من مرا

 

از این مرداب تلخ بایدها برهان.خدایا به او بگو نگرانی در چشمهایم موج میزند

 

بگو که در کوچه های خاکی دلواپسی گم شده ام.بگو که می خواهم پیدایم

 

کند.خدایا این درد و اندوه تا به کی بر من پادشاهی خواهد کرد؟؟

 

خدایا به من بگو تا کجا باید پا برهنه برای اثبات هستی ام بروم؟؟

 

به من بگو که اشتباه نمی کنم .بگو که هیچ طوفانی در راه نیست.

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط یلدا در شنبه دوازدهم آبان 1386 ساعت 16:40 موضوع | لینک ثابت