زنجیر عشق

 

عشق یعنی عرفان... یعنی هستی...یعنی از خودخواهی گریختن و به

 

 

دیگران اندیشیدن.

 

 

عشق یعنی تعهد به پاکی و صداقت و طی کردن راهی بی معلوم که

 

 

ممکنه به نابودی بکشه اما مطمئنا به بیراهه نمی ره چون عشق

 

 

ازهوس مجزاست.هوس رو هر کسی می تونه تجربه کنه اما عشق رو

 

 

فقط انسانهای پاک و خالص می تونن درک کنن.

 

 

عشق مثل یه سایبون می مونه که تو سایه ی اون می خوابی ورویاهای

 

 

زیبا می بینی.

 

 

هرکسی ممکنه ادعا کنه عاشقه اما این فقط یه ادعاست .عاشق واقعی

 

 

اونه که به خاطر دیگری از حق خودش بگذره و اهل ریا و فریب نباشه.

 

 

خیلی ها فکر میکنن عاشقن اما در واقع نیستن چون همین آدما اگه چند

 

 

روز در کنار دیگری و به اصطلاح با معشوق زندگی کنن زود خسته

 

 

میشن والتهاباتشون به یه خاکستر سرد و سیاه تبدیل میشه .

 

 

عشق واقعی در سایه ی وصال همرنگ نمیشه چون دو تا عاشق فقط به

 

 

فکر رضایت طرف مقابل هستن و این طوریه که سالها کنار هم زندگی

 

 

می کنن.با اشکهای دیگری اشک میریزن،با خنده هاش می خندن

 

 

وبادردهاش درد می کشن .

 

 

 

نوشته شده توسط یلدا در شنبه هفدهم آذر 1386 ساعت 18:43 موضوع | لینک ثابت