زنجیر عشق

کاش می شد وقتی می خواستیم بریم یه جا واسه همیشه،قلبامونو می سپردیم به خدا.

کاش می شد به جای حرفهای بلند همیشه لبخند مهربونی رو لبامون بود.

کاش می شد اگه یه وقت بریم سفر،سفرمون پر از خاطره ی بچگی هامون بود.

کاش می شد وقتی می خواستیم به همدیگه نگاه کنیم به جای نگاهامون

حرفای تازه می زدیم.

کاش می شد وقتی که از عشق حرف می زنیم اسم همو صدا می کردیم.

کاش می شد وقتی حرف از جدایی می زدند اخمامونو توی هم می کردیم و

سر اون کس واسه همیشه داد می زدیم.

کاش می شد زندگیو یه جورایی سر هم می کردیم تا به همدیگه برسیم.

کاش می شد تا وقت مرگ برای همیشه دستامون توی دستای هم می موند.....

نوشته شده توسط یلدا در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 ساعت 3:5 موضوع | لینک ثابت

نمی دانم مسافر کدام غروبم وبا این همه بدبختی به کی پناه ببرم که این چنین خواسته هایم

بوی نا امیدی می دهد.وقتی از میان باغهای انتظارم می گذرم درختان امیدم سربه زیر

می اندازند و به غروبم می خندند.حتی شب هم ستارگانش را به غروبم می خواند.

شاید نمی دانی دیشب ستاره ای در آسمان ندیدم.آری ستاره ام را از من گرفته اند

و من هرروزجایش را از سکوت آسمان می پرسم.

نوشته شده توسط یلدا در دوشنبه سیزدهم خرداد 1387 ساعت 13:28 موضوع | لینک ثابت