گل من اگر میتوانستی در قلب من راه یابی ونفوذ کنی آنجا می دیدی که زمزمه ی ملایمی به

 

 

گوشت می رسد ومی گوید:

 

 

تو را دوست دارم.

 

 

مه من اگر می توانستی از راز درونی و آه سینه سوز من آگاهی یابی می نگریستی که

 

 

از میان آن شعله ی سرکش و جانفرسا صدای خفیف وملایمی که در جان من

 

 

طنین انداخته به گوش می رسد و می گوید:

 

 

تو را دوست دارم.

 

 

محبوبم اگر می توانستی در اعماق روح من قدم بگذاری می دیدی که آن بیچاره ی سرگردان

 

 

همه وقت در جست و جوی توست و می گوید:

 

 

تو را دوست دارم.

 

 

زیبای من اگر می توانستی نگاه های در پی اشکبارم را درک کنی احساس می کردی

 

 

که می گوید:

 

 

تو را دوست دارم.

 

 


 

نوشته شده توسط یلدا در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387 ساعت 16:48 موضوع | لینک ثابت