گل من اگر میتوانستی در قلب من راه یابی ونفوذ کنی آنجا می دیدی که زمزمه ی ملایمی به
گوشت می رسد ومی گوید:
تو را دوست دارم.
مه من اگر می توانستی از راز درونی و آه سینه سوز من آگاهی یابی می نگریستی که
از میان آن شعله ی سرکش و جانفرسا صدای خفیف وملایمی که در جان من
طنین انداخته به گوش می رسد و می گوید:
تو را دوست دارم.
محبوبم اگر می توانستی در اعماق روح من قدم بگذاری می دیدی که آن بیچاره ی سرگردان
همه وقت در جست و جوی توست و می گوید:
تو را دوست دارم.
زیبای من اگر می توانستی نگاه های در پی اشکبارم را درک کنی احساس می کردی
که می گوید:
تو را دوست دارم.

نوشته شده توسط یلدا در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387 ساعت 16:48 موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ

تقدیم به امیدها و آرزوها،
انتظارها و عشق ها .به
آنهایی که عذاب میکشند و
از عذاب عشق لذت میبرند.
تقدیم به تشنگانی که در آرزوی
آب میلرزند وبرای آب میمیرند.
تقدیم به احساسات آتش گرفته،
به فنا شده ها ،به تباه شده ها،
به شما که دوستتان دارم،
به تو که دوستت دارم.
فهرست اصلی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY