من به اندازه ی یک آسمان دلم گرفته است.
می خواهم گریه کنم.می خواهم فریاد بزنم.کاش می توانستم خودم را از
خود بیچاره ام بگیرم.کاش می توانستم نباشم......بمیرم..........
کاش می توانستم خود را از این شب طولانی رویاها برهانم. کاش
می توانستم خاموش شوم و زبان فرو بندم ....فنا شوم .....محو شوم.....
من از این روزگار خسته شدم.از این لحظه هایی که حال مرا نمی فهمند
و کند می گذرند بیزارم..........من از تمام بایدهاوشاید ها متنفرم.

نوشته شده توسط یلدا در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت 17:36 موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ

تقدیم به امیدها و آرزوها،
انتظارها و عشق ها .به
آنهایی که عذاب میکشند و
از عذاب عشق لذت میبرند.
تقدیم به تشنگانی که در آرزوی
آب میلرزند وبرای آب میمیرند.
تقدیم به احساسات آتش گرفته،
به فنا شده ها ،به تباه شده ها،
به شما که دوستتان دارم،
به تو که دوستت دارم.
فهرست اصلی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY